Ali John Meredith-Lacey geeft een vervolg aan de singles “Halloween” en “Decimal”. De Welshe singer-songwriter verwierf naamsbekendheid in 2014 met zijn ep Woodgate, NY en brak echt door met het album Heiress dat hij samen met Ed Tullett maakte. Fans van Bon Iver zullen dit album zeker kunnen smaken, ook al heeft Ali John natuurlijk zijn eigen sound. Een jaar later ging hij zijn eigen weg zoeken en die vond hij ook met Birthplace waar het allemaal iets intiemer en simplistischer klonk. In 2019 releasete hij enkele losse singles die geen voorbode bleken te zijn van een nieuw album. Een dikke maand geleden keerde de Welshman dan ook terug op de voorgrond met twee nieuwe singles waarmee hij de luisteraar toch niet meteen kon overtuigen en hieraan breidt hij een vervolg met zijn nieuwe single “Opaline”.
Na Heiress dachten we dat de nieuwe Bon Iver geboren was. De opbouw in zijn nummers die zo natuurlijk overkwamen, gleden in ieders oren gelukzalig naar binnen. Achteraf gezien bleek de inbreng van Ed Tullett hierin veel groter te zijn dan iedereen in het begin dacht. Novo Amor bleef heel natuurlijke elementen gebruiken en in combinatie met zijn falsettostem klonk Birthplace ook mooi, maar voldeed het toch niet aan de verwachtingen. De lijn van zijn eerste echte soloalbum trok hij door met de daarna uitgebrachte singles en dat doet hij ook weer op “Opaline”. De reeds bekende zachte pianotoetsen die in een loop gegoten werden, kleuren heel het liedje. Een mooi liedje, maar met zo’n stem valt er veel meer uit te halen. De rustige drums zorgden vroeger voor tempo en opbouw, maar die heeft hij vervangen door meer natuurlijke instrumenten die de opbouw moeten verzorgen. Het liedje blijft op de vlakte dwarrelen en scheert niet de hoge toppen van weleer.
‘Nog meer van hetzelfe’ kan je zeggen over deze nieuwe single.